Na vorige week een paar dagen gehad te hebben vol gevoelens van moedeloosheid en lusteloosheid, bruis ik nu weer van de positieve energie. Dat is niet verwonderlijk na het fantastische weekend dat we hebben doorgebracht in Senga Bay. Dit is een schitterende plaats aan het meer van Malawi. Marijn, Alida, Karin en ik vetrokken zaterdag om vijf uur in de morgen en arriveerden om half elf (5,5 uur later). We konden onze ogen niet geloven... het was te overweldigend. Een schitterend privéstrand met helderblauw water met hier en daar prachtige rotspartijen, een waanzinnig uitzicht en niet te vergeten...APEN! Marijn merkte heel droog op dat ze een aap dacht te zien en ja hoor, er liepen er tientallen. Na wat onderhandeld te hebben, kregen we het voor elkaar een tent te huren inclusief vier matrassen aan het strand voor slechts 45 euro per nacht.

Onze tent stond dus vijftig meter van het water, vijftig meter van toiletten en douches (met warm water, dat we natuurlijk al een maand hebben gemist) en vijftig meter van een bar waar we tevens heerlijk konden eten.

Het intense geluksgevoel was weer helemaal terug en we konden onze lach niet meer van ons gezicht afkrijgen. Hier zouden we drie volle dagen vertoeven. I

n de middag zijn we met een bootje naar het eiland in de verte gevaren. Daar hebben we gesnorkeld en om het eiland heen gezwommen. Het was zo hilarisch! De tropische vissen waren veel kleiner dan verwacht en het eiland veel groter, oftewel we hebben ontzettend lang (gevoelsmatig eindeloos) gezwommen in het gezelschap van mooie visjes.

Maandagmorgen om zeven uur gingen we op ‘hippotocht' om nijlpaarden te bewonderen, maar na een lange tocht door de jungle bleek dit tevergeefs. We hebben wel een mega crocodile gezien in het water op een afstand van zo'n 50 meter.

Ook met onze gids hebben we flink gediscusseerd over de prijs met bevredigend resultaat. Karin en ik waren zaterdag enorm afgezet met het kopen van sieraden op de markt, dus bij het kopen van overige souvenirs ging het ‘hard to get'. We hebben prachtige spullen gezien en toen bleek dat we veels te weinig geld hadden meegenomen, begonnen we onze spullen te verruilen. Karin werd helemaal uigekleed (letterlijk en figuurlijk). Ze heeft haar badlaken, rok en slippers met (omgerekend) acht euro geruild voor een beeld en bestek en ik heb mijn slippers en een armbandje met een geldbedrag geruild voor een uit hout gesneden ‘reino' (animal). Ik vind het niet leuk om nu al te vertellen wat ik precies heb gekocht, dus om die reden houd ik het een beetje vaag. 's Avonds werden we vergegezeld door vrolijke Afrikanen waar we ontzettend mee hebben gelachen.

Dinsdagmorgen om zes uur zaten we in de bus terug naar Chipata waar we om twee uur 's middags arriveerden. Helemaal gesloopt, maar dolenthousiast deelden we onze ervaringen met de overige studenten hier en we staan eigenlijk te popelen om nog een keer te gaan, dus wie weet.

Veel te vertellen dus over het afgelopen weekend. Wat ik nog niet eerder heb vermeld, is dat de mensen je allemaal begroeten met een bepaalde handdruk. Ze maken veel lichamelijk contact, niet alleen met ons, maar ook onderling. Je ziet hier af en toe jongens of mannen hand in hand of arm in arm en dat schijnt heel normaal te zijn. Gewoon vriendschappelijk. Wanneer iemand je hand lang vasthoudt, wat vrij vaak het geval is, is het lastig te interpreteren of diegene je een hint geeft of niet. Waarschijnlijk niet. In Nederland gaat dit er heel anders aan toe.

Het internet hier werkt niet echt goed en wordt inmiddels een heel duur geintje. Het zou mooi zijn om meer te bellen via bijvoorbeeld hallobuitenland.nl en meer te smsen.

Mijn telefoonnummer is: (+260 = netnummer) 0979335649. Eerste nul van mijn nummer weglaten en netnummer ervoor plakken.

En het adres is:

Chipata Craft Center 111 St. Annes Road PO Box 511235 Chipata, Zambia

Een belletje of smsje is dus mogelijk!! Een paar van jullie heb ik gesmst, maar niets van teruggekregen dus ik ben bang dat één van de twee niet alle smsjes ontvangt.

Tot snel!